قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ  ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَٰهِلِينَ

ќōōлə рōббис-сиджну əhəббу илəййə миммəə йəд'уунəнии илəйh, вə`ильлəə тəсриф 'əннии кəйдəhуннə əсбу илəйhиннə вə`əкумм-минəль-джəəhилиин

Сказал [Иосиф]: «Господь мой! Темница любимей мне того, к чему призывают они меня! И если не отклонишь Ты от меня хитрости их, склонюсь я к ним и буду из [числа] невежд».

(Yusuf) dedi: «Ey Rəbbim, mənim üçün zindan bunların məni dəvət etdiklərindən daha xoşdur və əgər bu qadınların məkr və hiyləsini məndən dəf etməsən, onlara meyl edər və nadanlardan olaram».

He said, ‘My Lord! The prison is dearer to me than to what they invite me. If You do not turn away their schemes from me, I will incline towards them and become one of the senseless.’