وَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ  ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ

вəлəммəə дəхōлюю 'əлəə йуусуфə əəвəə илəйhи əхōōh, ќōōлə иннии əнəə əхуукə фəлəə тəбтə`ис бимəə кəəнуу йə'мəлююн

И когда вошли они к Иосифу, поселил он у себя брата своего (Вениамина) [и тайком] сказал [ему]: «Поистине, я — брат твой, посему не грусти о том, что совершали они».

Və onlar Yusufun hüzuruna daxil olanda o, qardaşını (Binyamini) öz yanında oturtdu (və ona) dedi: «Həqiqətən, mən sənin qardaşınam. Odur ki, (bu qardaşların indiyə kimi mənim və sənin barəndə) etdiklərinə kədərlənmə».

When they entered into the presence of Joseph, he set his brother close to himself, and said, ‘Indeed I am your brother, so do not sorrow for what they used to do.’