وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّواْ عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا

вəəльлəз̃иинə из̃əə з̃уккируу би`əəйəəти рōббиhим лəм йəхырруу 'əлэйhəə суммəу-вə'умйəəнə

и те, которые, когда напоминают им о знамениях Господа их, не падают на них глухими и слепыми, [а внимают им осознанно, без колебаний],

Və o kəslər ki, Rəbblərinin (vəhy, Quran və moizə kimi) nişanələri ilə öyüd-nəsihət verildikdə onun müqabilində özlərini kar və kor (kimi) aparmırlar (əksinə, onu qəlb ilə dinləyir və batini gözlə görürlər);

Those who, when reminded of the signs of their Lord, do not turn a deaf ear and a blind eye to them.