فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَٰلِحًا تَرْضَىٰهُ وَأَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ

фəтəбəссəмə дōōhикəмм-миŋŋ-ќōулиhəə вəќōōлə рōбби əузи'нии əн əшкурō ни'мəтəкəль-лəтии əн'əмтə 'əлэййə вə'əлəə вəəлидəййə вə`əн ə'мəлə сōōлиhəн тəрдōōhу вə`əдхыльнии бирōhмəтикə фии 'ибəəдикəс-сōōлиhиин

И улыбнулся [Соломон], рассмеявшись от слов её, и сказал: «Господь мой, внуши мне, чтобы благодарил я тебя за благо Твоё, которым наделил Ты меня и родителей моих, и чтобы совершал я праведное, которым будешь Ты доволен, и введи меня по милости Своей в [число] рабов Своих праведных!»

Süleyman onun sözünə gülümsəyib (onun kəlamını duyduğuna, məqsədini başa düşdüyünə görə şükr edərək) dedi: «Ey Rəbbim, mənim özümə və ata-anama əta etdiyin nemətə şükr etmək və Sənin razı qalacağın yaxşı iş görmək üçün ilham ver (qüvvət ver) və məni Öz rəhmətinlə saleh bəndələrinin sırasına daxil et».

Whereat he smiled, amused at its words, and he said, ‘My Lord! Inspire me to give thanks for Your blessing with which You have blessed me and my parents, and that I may do righteous deeds which please You, and admit me, by Your mercy, among Your righteous servants.’