وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِم مِّنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُواْ ٱلْفِتْنَةَ لَءَاتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُواْ بِهَآ إِلَّا يَسِيرًا

вəлəу духылəт 'əлэйhим-мин əќтōōриhəə c̃уммə су`илююль-фитнəтə лə`əəтəуhəə вəмəə тəлəббəc̃уу биhəə ильлəə йəсиирō

И если бы вошли к ним со [всех] сторон [города], затем спрошены были бы они об искушении (о том, чтобы они отреклись от веры), то пошли бы они на это и задержались бы с [выбором] этим лишь мало.

Və əgər «əzhab» (dəstələr) Mədinənin ətrafından (töklüşüb) onların evlərində, başlarının üstünü alıb onlardan dinlərindən əl çəkmələrini istəsəydilər, mütləq bunu qəbul edərdilər və yalnız azca ləngiyərdilər.

Had they been invaded from its flanks and had they been asked to apostatize, they would have done so with only a mild hesitation,