إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ  ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ

иŋŋ-ту'əз̃з̃ибhум фə`иннəhум 'ибəəдук, вə`иŋŋ-тəґфир лəhум фə`иннəкə əŋŋтəль-'əзиизуль-həкиим

Если накажешь Ты их, то, поистине, они — рабы Твои, [которые не смогут избежать наказания], и если простишь Ты им [грехи их], то, поистине, Ты [и есть] Непоколебимый, Мудрый!»

«Əgər onlara əzab versən, onlar Sənin bəndələrindir (və Sənin əzabın eynilə ədalətdir) və əgər onları bağışlasan (bu qüdrət və hikmət əsasındadır və) həqiqətən, Sən Özün yenilməz qüdrət və hikmət sahibisən».

If You punish them, they are indeed Your creatures; but if You forgive them, You are indeed the All-mighty, the All-wise.’