فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ  ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّ مُّبِينٌ

фə`əсбəhə фииль-мəдиинəти хōō`ифəй-йəтəрōќќōбу фə`из̃əəль-лəз̃ии-стəŋŋсōрōhу би-ль-əмси йəстəсрихуh, ќōōлə лəhу муусəə иннəкə лəґōвиййумм-мубиин

И наутро оказался он в городе опасающимся, наблюдая [и ожидая вестей о случившемся]. Вдруг тот, который просил его о помощи вчера, опять кричит ему, [зовя на помощь]. Сказал ему Моисей: «Поистине, ты, несомненно, заблудший явно!»

Beləliklə, Musa şəhərdə (Misirdə) qorxu və vəhşət içərisində – (öz törətdiyi işin nəticəsini) gözləyən halda sübhü qarşıladı (gecəni keçirtdi). Bir də (gördü ki,) dünən ondan kömək istəyən şəxs, (yenə) onu köməyə çağırır. Musa ona dedi: «Həqiqətən, sən açıq-aşkar bir azğınsan!».

He rose at dawn in the city, fearful and vigilant, when behold, the one who had sought his help the day before, shouted for his help [once again]. Moses said to him, ‘You are indeed clearly perverse!’