وَلَمَّا جَآءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلْكِتَٰبَ كِتَٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

вəлəммəə джəə`əhум рōсуулюмм-мин 'иŋŋдиль-лəhи мусōддиќул-лимəə мə'əhум нəбəз̃ə фəрииќумм-минəль-лəз̃иинə уутууль-китəəбə китəəбəл-лаhи вəрōō`ə з̃уhууриhим кə`əннəhум лəə йə'лəмуун

И когда пришёл к ним посланник от Аллаха, подтверждающий [правдивость законов Божьих], что [были] у них, часть тех, кому было дано Писание, отбросили Писание Аллаха за спины свои, как будто они не знают, [что оно от Аллаха].

Onlara (yəhudi və xristianlara) Allah tərəfindən əllərində olanı (Tövrat və İncili) təsdiq edən bir peyğəmbər gəldikdə, onlardan kitab (elmi) verilmiş bir dəstə Allahın kitabına (Qurana və ya öz kitablarına, onun Allahın kitabı olmasını) bilmirmiş kimi arxa çevirdi.

And when there came to them an apostle from Allah, confirming that which is with them, a part of those who were given the Book cast the Book of Allah behind their back, as if they did not know [that it is Allah’s Book].