بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ ٱلرَّسُولُ وَٱلْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰٓ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِى قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ ٱلسَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًۢا بُورًا

бəль з̃ōнəŋŋтум əль-лэй-йəŋŋќōлибəр-рōсуулю вəəльму`минуунə илəə əhлииhим əбəдəу-вəзуййинə з̃əəликə фии ќулююбикум вəз̃ōнəŋŋтум з̃ōннəс-сəу`и вəкуŋŋтум ќōумəмм-буурō

Да, полагали вы, что Посланник и верующие не вернутся к семьям своим никогда! И было разукрашено это в сердцах ваших, и делали вы предположения злые и были народом, [обречённым на] погибель.

(Sizin cihadı tərk etməyinizin əsas səbəbi o deyildi,) əksinə, siz bu Peyğəmbər və möminlərin heç vaxt öz adamlarının yanına qayıtmayacaqlarını (və Qüreyş kafirlərinin əli ilə öldürüləcəklərini) güman edirdiniz. Və bu (batil güman) qəlblərinizdə cilvələndi və (belə) pis gümana düşdünüz (ki, Allah Öz peyğəmbərinə kömək etməyəcəkdir). Siz fəsad törədən və məhvə layiq bir dəstə idiniz.

Rather, you thought that the Apostle and the faithful will not ever return to their folks, and that was made to seem decorous to your hearts; you entertained evil thoughts, and you were a ruined lot.