فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ

фə`из̃əə сəувəйтуhу вəнəфəхту фииhи мир-рууhии фəќō'уу лəhу сəəджидиин

Когда же завершу Я его [создание] и вдохну в него от духа Моего, падите же пред ним ниц».

«Elə ki, onu düzəltdim və ona Öz ruhumdan (mübarək və Özümə layiq ruhdan) üfürdüm, hamılıqla ona (təzim üçün) səcdə halında üzü üstə düşün!»

So when I have proportioned him and breathed into him of My spirit, then fall down in prostration before him.’