وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِى ٱلْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُ  ۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ  ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ كَفُورًا

вə`из̃əə мəссəкумуд-дурру фииль-бəhри дōльлə мəŋŋ-тəд'уунə ильлəə иййəəh, фəлəммəə нəджджəəкум илəəль-бəрри ə'рōдтум, вəкəəнəль-иŋŋсəəну кəфуурō

И когда постигает вас беда на море, исчезают [все] те, к кому взывали вы [для разрешения трудностей своих], помимо Него. Когда же Он спасает вас [и выводит] на сушу — отвращаетесь вы [от Него]. И был [всегда] человек неблагодарным!

Dənizdə sizə (suda batmaq qorxusunun yaranmasına səbəb olan) bir çətinlik və müsibət üz verən zaman, Ondan başqa, (ibadət üçün) çağırdıqlarınızın hamısı (fikrinizdən) itər (diqqətiniz yalnız Ona yönələr). Sizə nicat verib quruya çıxaranda isə (Ondan) üz döndərərsiniz. İnsan həmişə çox nankordur.

When distress befalls you at sea, those whom you invoke besides Him are forsaken. But when He delivers you to land, you are disregardful [of Him]. Man is very ungrateful.