حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا  ۗ قُلْنَا يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا

həттəə из̃əə бəлəґō мəґрибəш-шəмси вəджəдəhəə тəґрубу фии 'əйнин həми`əтиу-вəвəджəдə 'иŋŋдəhəə ќōумə, ќульнəə йəə з̃əəль-ќōрнəйни иммəə əŋŋ-ту'əз̃з̃ибə вə`иммəə əŋŋ-тəттəхыз̃ə фииhим hуснə

Когда дошёл он до места, [откуда был виден] закат солнца, то нашёл его [таким, будто] закатывается оно в источник грязевой, и нашёл он подле него людей. Сказали Мы: «О Зу-ль-карнайн, либо накажешь ты, либо примешь в их [отношении решение] прекрасное».

Nəhayət, günəşin batdığı yerə (ehtimal ki, Afrikanın qərbinə, okean sahilinə) çatanda, günəşi (sanki) isti və palçıqlı çeşmədə batan gördü və orada (kafir) bir tayfa tapdı. Dedik: «Ey Zülqərneyn, (onların barəsində ixtiyar sahibisən) ya əzab verər və yaxud onların haqqında gözəl bir yol tutarsan».

When he reached the place where the sun sets, he found it setting over a warm sea, and by it he found a people. We said, ‘O Dhul Qarnayn! You will either punish them, or treat them with kindness.’