قَالَ رَبِّ إِنِّى وَهَنَ ٱلْعَظْمُ مِنِّى وَٱشْتَعَلَ ٱلرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيًّا

ќōōлə рōбби иннии вəhəнəль-'əз̃му миннии вəəштə'əлəр-рō`су шэйбəу-вəлəм əкумм-биду'əə`икə рōбби шəќиййə

сказал он: «Господь мой! Поистине, я [так состарился, что] ослабели кости мои, и запылала голова сединой, и не был я в мольбе к Тебе, Господь мой, несчастным [и лишённым ответа].

Dedi: Ey Rəbbim, həqiqətən, (bədənimdəki) sümüklərim süstləşib və baş da (başımın tükü də) qocalıqdan (ağarıb) parıldayır. Ey Rəbbim, duamda heç vaxt Səndən (dilədiyimi almaqdan) məhrum olmamışam [və ya: Ey Rəbbim heç vaxt Sənin dəvət və əmrində itaətsiz olmamışam].

He said, ‘My Lord! Indeed my bones have become feeble, and my head has turned white with age, yet never have I, my Lord, been disappointed in supplicating You!