إِذْ تَلَقَّوْنَهُۥ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِۦ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُۥ هَيِّنًا وَهُوَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمٌ

из̃ тəлəќќōунəhу би`əльсинəтикум вəтəќуулююнə би`əфвəəhикум-мəə лэйсə лəкумм-биhи 'ильмуу-вəтəhсəбуунəhу həййинəу-вəhувə 'иŋŋдəл-лаhи 'əз̃ыым

[Вспомните], как подхватываете вы его языком своим и говорите устами своими то, о чём нет у вас знания [никакого], и считаете вы это [поступком] лёгким, в то время как пред Аллахом [это — грех] великий.

O zaman onu (həmin böhtanı) bir-birinizin ağızından götürür, barəsində məlumatınız olmayan şeyi dilinizlə deyir və onu asan sanırdınız. Halbuki o, Allah yanında böyük (günah) idi.

when you were receiving it on your tongues, and were mouthing something of which you had no knowledge, supposing it to be a light matter, while it was a grave [matter] with Allah.