وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَآءً وَنِدَآءً  ۚ صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ

вəмəc̃əлюль-лəз̃иинə кəфəруу кəмəc̃əлиль-лəз̃ии йəн'иќу бимəə лəə йəсмə'у ильлəə ду'əə`əу-вəнидəə`ə, суммумм-букмун 'умйун фəhум лəə йə'ќилююн

И пример тех, кто [призывает к вере тех, которые] не уверовали, подобен примеру того, кто кричит [на скотину], которая не слышит [ничего], кроме зова и призыва. Глухи, немы, слепы [неверующие], поэтому они не разумеют.

Kafirlərin (onları haqqa dəvət edənin) məsəli anlaşılmaz fəryad və haraydan başqa bir şey eşitməyən heyvanın üstünə qışqıran şəxs kimidir (onlar da kəlamı eşidirlər, lakin sanki onun mənasını başa düşmürlər). (Onlar) kar, lal və kordurlar, buna görə də düşünmürlər.

The parable of the faithless is that of someone who shouts after that which does not hear [anything] except a call and cry: deaf, dumb, and blind, they do not exercise their reason.