فَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَٰنَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَٰهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلْمٍۭ  ۚ بَلْ هِىَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

фə`из̃əə мəссəль-иŋŋсəəнə дуррун дə'əəнəə c̃уммə из̃əə хōувəльнəəhу ни'мəтəмм-миннəə ќōōлə иннəмəə уутиитуhу 'əлəə 'ильм, бəль hийə фитнəтуу-вəлəəкиннə əкc̃əрōhум лəə йə'лəмуун

И когда касается человека беда, взывает он к Нам. Затем, когда предоставляем Мы ему благо от Нас, говорит он: «Воистину, дано мне это лишь по знанию [моему]». Нет, [было] это испытанием, но большинство их не знают!

Bəli, insana bir zərər-ziyan yetişən zaman Bizi çağırar. Sonra ona Öz tərəfimizdən bir nemət əta edən kimi «o mənə bacarığıma görə verilib» deyər. (Xeyir!) Əksinə, (o, Allah tərəfindən) bir imtahandır, lakin onların çoxu bilmirlər.

When distress befalls man, he supplicates Us. Then, when We grant him a blessing from Us, he says, ‘I was given it by virtue of [my] knowledge.’ Indeed, it is a test, but most of them do not know.