مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِى هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ  ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

мəc̃əлю мəə йуŋŋфиќуунə фии həəз̃иhиль-həйəəтид-дунйəə кəмəc̃əли рииhин фииhəə сыррун əсōōбəт həрc̃ə ќōумин з̃ōлəмуу əŋŋфусəhум фə`əhлəкəтh, вəмəə з̃ōлəмəhумул-лаhу вəлəəкин əŋŋфусəhум йəз̃лимуун

Пример того, что расходуют [неверующие] в этой жизни ближайшей, подобен примеру [завывающего] ветра — в нём [сильный шум и] холод. Постиг [ветер этот] ниву людей, [которые] поступили несправедливо с собой, и погубил её. И не причинил несправедливости им Аллах, но сами себе причинили они несправедливость.

Onların bu dünya həyatında (İslamla düşmənçilik yolunda, yaxud riyakarlıqla və ya hər hansı bir xeyir işdə) xərclədikləri malların misalı özünə zülm etmiş bir dəstənin əkinlərinə (cəza olaraq) əsən və onu məhv edən çox soyuq külək kimidir. Allah onlara zülm etməyib, lakin onlar özlərinə zülm edirlər.

The parable of what they spend in the life of this world is that of a cold wind that strikes the tillage of a people who wronged themselves, destroying it. Allah does not wrong them, but they wrong themselves.