وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍ

вə`из̃əə əн'əмнəə 'əлəəль-иŋŋсəəни ə'рōдō вəнə`əə биджəəнибиhи вə`из̃əə мəссəhуш-шəрру фəз̃уу ду'əə`ин 'əриид

И когда наделяем Мы благами человека, отвращается он и удаляется [горделиво] в сторону. И когда касается его зло, [становится] он обладателем молитвы обширной [для избавления от зла].

İnsana bir nemət əta etdiyimiz zaman (Bizdən) üz döndərir və özünü kənara çəkir. Ona bir şər və zərər yetişəndə isə israrlı və geniş dua etməklə məşğul olur.

When We bless man, he is disregardful and turns aside; but when an ill befalls him, he makes protracted supplications.