قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّا لَن نَّدْخُلَهَآ أَبَدًا مَّا دَامُواْ فِيهَا  ۖ فَٱذْهَبْ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَٰتِلَآ إِنَّا هَٰهُنَا قَٰعِدُونَ

ќōōлюю йəə муусəə иннəə лəн-нəдхулəhəə əбəдəмм-мəə дəəмуу фииhəə, фəəз̃həб əŋŋтə вəрōббукə фəќōōтилəə иннəə həəhунəə ќōō'идуун

Сказали [сыны Израилевы]: «О Моисей! Поистине, мы не войдём туда никогда, покуда продолжают они [оставаться] там! Иди же ты и Господь твой, и сражайтесь оба. Поистине, Мы [будем] здесь сидящими [в ожидании]».

Dedilər: «Ey Musa, nə qədər ki, onlar oradadırlar (həmin şəhərdədirlər) biz əsla ora daxil olmayacağıq. Odur ki, sən və Rəbbin gedin (onlarla) vuruşun, biz mütləq elə burada oturacağıq».

They said, ‘O Moses, we will never enter it so long as they remain in it. Go ahead, you and your Lord, and fight! We will be sitting right here.’