ذَٰلِكَ بِأَنَّهُۥ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَقَالُوٓاْ أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُواْ وَتَوَلَّواْ  ۚ وَّٱسْتَغْنَى ٱللَّهُ  ۚ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَمِيدٌ

з̃əəликə би`əннəhу кəəнəт-тə`тииhим русулюhумм-би-ль-бэййинəəти фəќōōлюю əбəшəруй-йəhдуунəнəə фəкəфəруу вəтəвəльлəу, вəəстəґнəл-лаh, вəл-лаhу ґōниййун həмиид

Это — за то, что приходили к ним посланники их с ясными [знамениями], и говорили они, [обуреваемые гордыней]: «Разве [подобные нам] люди поведут нас [на путь верный]?» И не уверовали они и отвернулись, и [никогда] не нуждался Аллах [в их вере и покорности], и Аллах — Ненуждающийся, Хвалимый!

O (əzab) buna görədir ki, daim peyğəmbərləri (tovhid və öz peyğəmbərlikləri barədə) onlara aydın dəlillər gətirirdilər, onlar(sa) deyirdilər: «Məgər (özümüzdən olan) bəşərmi bizi doğru yola yönəldəcək?!» Beləliklə, kafir oldular və üz çevirdilər. Allah (onları məhv edərək iman və itaətlərinə) ehtiyacı olmadığını izhar etdi. Allah (zatən heç bir şeyə) möhtac deyil və sifətləri həmd olunmuş, həmd-səna edən və sitayiş olunandır.

That was because their apostles would bring them manifest proofs, but they said, ‘Will humans be our guides?!’ So they disbelieved and turned away, and Allah had no need [of their faith] and Allah is all-sufficient, all-laudable.