فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَٰذِهِۦ  ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ  ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

фə`из̃əə джəə`əтhумуль-həсəнəту ќōōлюю лəнəə həəз̃иh, вə`иŋŋ-тусыбhум сəййи`əтуй-йəттōййəруу бимуусəə вəмəмм-мə'əh, əлəə иннəмəə тōō`ируhум 'иŋŋдəл-лаhи вəлəəкиннə əкc̃əрōhум лəə йə'лəмуун

И когда приходило к ним добро, говорили они: «Нам это [досталось благодаря заслугам нашим]», и если постигало их зло, связывали они [суеверно злополучие своё] с Моисеем и тем, кто с ним. Да! Воистину, судьба их — у Аллаха, но большинство их не знают [этого]!

Onlara yaxşılıq və bolluq gələndə, «bu, bizim özümüz(ün ləyaqətimiz)dəndir deyirdilər və elə ki, onlara bir pislik və bəla gəlirdi (bunu) Musanın və yanındakıların (ayaqlarının) uğursuzluqları ilə əlaqələndirirdilər. Əsla! Onların uğursuzluqlarının (və onlara gələn hər bir şər və bəlanın) səbəbi (onların) Allahın yanında (qeyd olunmuş günahları)dır və lakin onların çoxu (bunu) bilmirdilər.

But whenever any good came to them, they would say, ‘This is our due.’ And if any ill visited them, they took it for ill omens attending Moses and those who were with him. (Look! Indeed the cause of their ill omens is from Allah, but most of them do not know.)