وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ ٱلرِّجْزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ  ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا ٱلرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

вəлəммəə вəќō'ə 'əлэйhимур-риджзу ќōōлюю йəə муусəə-д'у лəнəə рōббəкə бимəə 'əhидə 'иŋŋдəк, лə`иŋŋ-кəшəфтə 'əннəəр-риджзə лəну`минəннə лəкə вəлəнурсилəннə мə'əкə бəнии исрōō`ииль

И когда пала на них (на Фараона и род его) скверна [наказания], сказали они: «О Моисей! Воззови для нас Господа своего [согласно] тому, что завещал Он тебе. Если устранишь ты от нас скверну [наказания этого], непременно уверуем мы в тебя и непременно пошлём [вместе] с тобой сынов Израилевых!»

Və onlara (hər dəfə) əzab nazil olanda, (belə) deyirdilər: «Ey Musa, səninlə olan əhd-peymanına (nübuvvət, yaxud duanın qəbul olunması əhd-peymanına) xatir bizim üçün Rəbbini çağır ki, əgər bu əzabı (filan müddətədək) bizdən götürsən, sənə mütləq iman gətirəcək və İsrail övladlarını səninlə göndərəcəyik».

Whenever a plague fell upon them, they would say, ‘O Moses, invoke your Lord for us by the covenant He has made with you. If you remove the plague from us, we will certainly believe in you and let the Children of Israel go along with you.’