فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

фə`əммəəль-иŋŋсəəну из̃əə мəə-бтəлəəhу рōббуhу фə`əкрōмəhу вəнə''əмəhу фəйəќуулю рōббии əкрōмəн

Что же до человека, когда испытает Господь его и почтит его и облагодетельствует, [тогда] говорит он: «Господь мой почтил меня!»

Amma insana gəldikdə, nə zaman Rəbbi onu imtahana çəksə, ehtiram göstərsə və nemət bəxş etsə, deyər: «Rəbbim məni əziz tutmuşdur» (hər bir işə izn vermişdir).

As for man, whenever his Lord tests him, and grants him honour, and blesses him, he says, ‘My Lord has honoured me.’