أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِى ٱلسَّمَآءِ

əлəм тəрō кəйфə дōрōбəл-лаhу мəc̃əлəн кəлимəтəн тōййибəтəн кəшəджəрōтин тōййибəтин əслюhəə c̃əəбитуу-вəфəр'уhəə фиис-сəмəə

Разве не видел ты, как приводит Аллах притчу о слове прекрасном, [которое] подобно древу прекрасному: корень его прочен [в земле], а ветви в небе.

Məgər (qəlb gözü ilə) Allahın necə məsəl çəkdiyini görmədin? Pak kəlməni (tovhidi) kökü (yerdə) möhkəm, budağı (isə) göydə olan pak ağaca (bənzədib). (Tovhid ağacının kökü cəmiyyətin etiqadının əsasları, onun budaqları isə dinin şəriətdə buyurduğu əməllərdir ki, yüksək bir cəmiyyətin səmasına ucalır.)

Have you not regarded how Allah has drawn a parable? A good word is like a good tree: its roots are steady and its branches are in the sky.