وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًا  ۚ وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى ٱلْقُرْءَانِ وَحْدَهُۥ وَلَّوْاْ عَلَىٰٓ أَدْبَٰرِهِمْ نُفُورًا

вəджə'əльнəə 'əлəə ќулююбиhим əкиннəтəн əй-йəфќōhууhу вəфии əəз̃əəниhим вəќрō, вə`из̃əə з̃əкəртə рōббəкə фииль-ќур`əəни вəhдəhу вəльлəу 'əлəə əдбəəриhим нуфуурō

И установили Мы на сердца их покровы, дабы [не могли] понять они его (Коран), и в ушах их [установили] тяжесть [и глухоту]. И когда поминаешь ты Господа своего в Коране как Единого, поворачиваются они спинами своими, [испытывая] отвращение.

Və (küfrlərinin cəzası olaraq) onların qəlblərinə onu (Quranı) başa düşməmələri üçün (qürur, mal, və məqam məhəbbətindən ibarət) örtüklər çəkmişik və qulaqlarında bir ağırlıq (qoymuşuq). Və Quranda Rəbbinin birliyini yad etdiyin zaman, nifrətlə arxa çevirirlər.

and We cast veils on their hearts, lest they should understand it, and a deafness into their ears. When you mention your Lord alone in the Quran, they turn their backs in aversion.