وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓاْ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُواْ رَبَّهُمْ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ قُبُلًا

вəмəə мəнə'əн-нəəсə əй-йу`минуу из̃ джəə`əhумуль-hудəə вəйəстəґфируу рōббəhум ильлəə əŋŋ-тə`тийəhум суннəтуль-əувəлиинə əу йə`тийəhумуль-'əз̃əəбу ќубулə

И [ничто] не препятствовало людям уверовать, когда пришло к ним руководство [верное], и просить прощения у Господа их, кроме как [стремление к тому], чтобы пришла к ним участь [поколений] первых или [чтобы] пришло к ним наказание, [которое увидят они] пред собой.

İnsanlara hidayət (peyğəmbər, kitab və möcüzələr) gələn zaman, onların iman gətirmələrinə və özlərinin Rəbbindən bağışlanma diləmələrinə (inadkarlıqlarından, sanki göydən gələn səs və zəlzələ kimi Allahın) keçmişdəkilərin (barəsində həyata keçmiş ənənəvi) qaydasının (hamılıqla həlak olmaq üçün) onlara da çatmasını və ya (məcburi iman gətirmələri üçün) onların qarşılarına əzab çıxmasını gözləmələrindən başqa bir şey mane olmadı.

Nothing has kept these people from believing and pleading to their Lord for forgiveness when guidance came to them, except [their demand] that the precedent of the ancients come to pass for them, or that the punishment come to them, face to face.