وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

вəз̃əəн-нууни из̃-з̃əhəбə муґōōдыбəн фəз̃ōннə əль-лəн-нəќдирō 'əлэйhи фəнəəдəə фииз̃-з̃улюмəəти əль-лəə илəəhə ильлəə əŋŋтə субhəəнəкə иннии куŋŋту минəз̃-з̃ōōлимиин

И [помяни] Зу-н-нуна (Иону), когда ушёл он [от народа своего], гневаясь, и полагал, что не стесним Мы его. И [когда поглотила его рыба], воззвал он во мраке: «Нет божества, [заслуживающего поклонения], кроме Тебя, Пречист Ты: поистине, я был из несправедливых!»

Və Zənnunu (balina sahibi Yunus ibn Mətanı) – onun qəzəbli halda (qövmünün arasından çıxıb) getdiyi zamanı (da yada sal)! O, Bizim onu heç vaxt sıxıntıya salmayacağımızı güman etdi. Amma (iş o yerə çatdı ki, o, üç zülmət – gecənin, dənizin dibinin və balığın qarınının) qaranlıqlar(ı) içində səsləndi: «(Ey Allah!) Səndən başqa bir məbud yoxdur, Sən (hər bir eyb və nöqsandan) uzaq və paksan! Mən doğrudan da (diqqətsizlik üzündən axirət payımın azalmasına səbəb olan iş gördüyüm üçün) zalımlardan olmuşam».

And [remember] the Man of the Fish, when he left in a rage, thinking that We would not put him to hardship. Then he cried out in the darkness, ‘There is no god except You! You are immaculate! I have indeed been among the wrongdoers!’