تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ ٱلْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ

тəтəджəəфəə джунуубуhум 'əниль-мəдōōджи'и йəд'уунə рōббəhум хōуфəу-вəтōмə'əу-вəмиммəə рōзəќнəəhум йуŋŋфиќуун

Отрываются бока их от лож, [и встают они во тьме ночи ], взывая к Господу своему со страхом [пред наказанием] и надеждой [на милость Его], и из того, чем наделили Мы их, расходуют [на пути Нашем].

(Gecənin qaranlığında) Yataqlarından qalxar, Rəbbini qorxu ilə və umaraq çağırarlar və ruzi olaraq onlara verdiklərimizdən (elm, məqam və mal-dövlətdən ehtiyacı olanlara) sərf edərlər.

Their sides vacate their beds to supplicate their Lord in fear and hope, and they spend out of what We have provided them.