وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحْدَهُ ٱشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ  ۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ

вə`из̃əə з̃укирōл-лаhу вəhдəhу-шмə`əззəт ќулююбуль-лəз̃иинə лəə йу`минуунə би-ль-əəхырōh, вə`из̃əə з̃укирōль-лəз̃иинə миŋŋ-дууниhи из̃əə hум йəстəбшируун

И когда упоминается один [лишь] Аллах, содрогаются [от отвращения] сердца тех, которые не веруют в [жизнь] Последнюю. И когда упоминаются те, кто помимо Него, сразу они радуются.

Allahın təkliyi zikr edilən zaman axirətə imanı olmayanların qəlblərində ikrah və nifrət yaranar. Ondan qeyriləri (bütlər) yada salınan zaman isə birdən sevinərlər.

When Allah is mentioned alone, [thereat] shrink away the hearts of those who do not believe in the Hereafter, but when others are mentioned besides Him, behold, they rejoice!