قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا ٱثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا ٱثْنَتَيْنِ فَٱعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَىٰ خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ

ќōōлюю рōббəнəə əмəттəнəə-c̃нəтəйни вə`əhйəйтəнəə-c̃нəтəйни фəə'тəрōфнəə биз̃унуубинəə фəhəль илəə хурууджимм-миŋŋ-сəбииль

Скажут они: «Господь наш! Умертвил Ты нас дважды и оживил нас дважды. И признались мы в грехах наших. [Есть] ли к выходу [из ада какой-либо] путь?»

Onlar deyərlər: «Ey Rəbbimiz! (Dünya həyatından və tovhid çağırışının gerçəkləşməsindən sonra) bizi iki dəfə öldürüb iki dəfə diriltdin (dünyada öldürüb Bərzəxdə diriltdin və Bərzəxdə öldürüb Qiyamətdə diriltdin), beləliklə biz öz günahlarımızı (birinci dirilməyi, həmçinin ikinci ölüm və dirilməyi inkar etməyimizi) etiraf etdik. Belə isə (buradan) çıxmaq üçün bir yol varmı?»

They will say, ‘Our Lord! Twice did You make us die, and twice did You give us life. We admit our sins. Is there any way out [from this plight]?’