وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتْنَا  ۚ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ

вəмəə тəŋŋќиму миннəə ильлəə əн əəмəннəə би`əəйəəти рōббинəə лəммəə джəə`əтнəə, рōббəнəə əфриґ 'əлэйнəə сōбрōу-вəтəвəффəнəə муслимиин

И не мстишь ты нам [за что-либо иное], кроме как за то, что уверовали мы в знамения Господа нашего, когда пришли они к нам. Господь наш! Пролей на нас [дождь] терпения и забери [души] наши покорившимися [воле Твоей]!»

Sən bizə yalnız Rəbbimizin ayə və nişanələri bizə yetişən zaman, onlara iman gətirməyimizi eyib və irad tutursan. Ey Rəbbimiz, biz(im qəlblərimiz)ə (bolluca) səbr endir və bizi müsəlman olaraq öldür».

You are vindictive toward us only because we have believed in the signs of our Lord, when they came to us.’ ‘Our Lord! Pour patience upon us, and grant us to die as Muslims.’