قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ  ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ

ќōōлюю йəə əййуhəəль-'əзиизу иннə лəhу əбəн шэйхōн кəбиирōн фəхуз̃ əhəдəнəə мəкəəнəh, иннəə нəрōōкə минəль-муhсиниин

Сказали [братья Иосифа]: «О вельможа! Поистине, [есть] у него отец, старик глубокий, [и он опечалится сильно, если не вернёмся мы с ним], посему возьми одного из нас вместо него! Поистине, мы видим, что ты из [числа] благотворящих».

Dedilər: «Ey Əziz, həqiqətən, onun çox qoca və yaşı ötmüş bir atası vardır. Buna görə də onun yerinə bizim birimizi götür. Həqiqətən, biz səni yaxşılıq edənlərdən görürük».

They said, ‘O emir! Indeed, he has a father, a very old man; so take one of us in his place. Indeed we see that you are a virtuous man.’