وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُواْ بِهَا  ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ

вə`из̃əə əз̃əќнəəн-нəəсə рōhмəтəн фəриhуу биhəə, вə`иŋŋ-тусыбhум сəййи`əтумм-бимəə ќōддəмəт əйдииhим из̃əə hум йəќнəтуун

И когда даём Мы вкусить людям милость, радуются они ей. И если постигает их зло за то, что сделали ранее руки их, вдруг они отчаиваются!

İnsanlara (əmin-amanlıq, ruzi bolluğu kimi) hər hansı bir mərhəmət dadızdırdığımız zaman ona çox sevinərlər. Öz əlləri ilə etdikləri günahlara görə onlara bir ziyan yetişdikdə, dərhal (Haqqın rəhmətindən də) məyus olarlar. (Bu halların hər ikisi də pisdir.)

When We let people taste [Our] mercy, they boast about it; but should an ill visit them because of what their hands have sent ahead, behold, they become despondent!