فَكَيْفَ إِذَآ أَصَٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّآ إِحْسَٰنًا وَتَوْفِيقًا

фəкəйфə из̃əə əсōōбəтhум-мусыыбəтумм-бимəə ќōддəмəт əйдииhим c̃уммə джəə`уукə йəhлифуунə биль-лəhи ин əрōднəə ильлəə иhсəəнəу-вəтəуфииќō

Каково же [было состояние их], когда постигла их беда за то, что сделали ранее руки их! Затем пришли они к тебе [и], клянясь Аллахом, [сказали]: «[Обращаясь на суд к другим], не хотели мы [ничего], кроме благодеяния и согласия [между тяжущимися]».

Belə isə, öz əlləri ilə etdiklərinin cəzası olaraq onlara bir müsibət gələn zaman (onların üzrxahlıq və rüsvayçılıqları) necə olacaq? Sənin yanına gələrək Allaha and içirlər ki, bizim (kafirlərin yanına mühakiməyə getməkdə) yaxşılıqdan və (iki tərəf arasında) barışıq yaratmaqdan başqa bir məqsədimiz yox idi!

But how will it be when an affliction visits them because of what their hands have sent ahead? Then they will come to you, swearing by Allah, ‘We desired nothing but to do good and to bring about comity.’