قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ

ќōōлюю нурииду əн-нə`кулə минhəə вəтəтмə`иннə ќулююбунəə вəнə'лəмə əŋŋ-ќōд сōдəќтəнəə вəнəкуунə 'əлэйhəə минəш-шəəhидиин

Сказали [апостолы]: «Хотим мы вкусить из неё, и [тогда] успокоятся сердца наши, и [тогда] узнаем мы, что, [поистине], сказал ты правду нам, и [тогда] будем мы о ней из свидетельствующих».

Dedilər: «İstəyirik ki, ondan yeyək və qəlblərimiz rahatlıq və sakitlik tapsın və (gözlə görüb yəqinlik əldə edərək) bilək ki, sən bizə doğru demisən və biz də buna şahidlərdən olaq».

They said, ‘We desire to eat from it, and our hearts will be at rest: we shall know that you have told us the truth, and we shall be among the witnesses to it.’