وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ  ۚ وَيَجْعَلُ ٱلرِّجْسَ عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ

вəмəə кəəнə линəфсин əŋŋ-ту`минə ильлəə би`из̃ниль-лəh, вəйəдж'əлюр-риджсə 'əлəəль-лəз̃иинə лəə йə'ќилююн

И не было [возможным] ни для [какой] души, чтобы уверовала она без соизволения Аллаха. И устанавливает Он скверну [неверия и грехов после завершения доводов] на тех, которые не разумеют.

Və heç kəs Allahın izni və nəsib etməsi (Onun əqli və nəqli hidayəti) olmadan iman gətirə bilməz (və bu, ağıl baxımından da mümkün deyildir). Allah murdarlığı (azğınlığı bütün dəlil-sübutlar təqdim edildikdən sonra) düşünməyən kəslərin üzərinə qoyur.

No soul may have faith except by Allah’s leave, and He lays defilement on those who do not exercise their reason.