إِذْ جَآءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ ٱلْأَبْصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠

из̃ джəə`уукум-миŋŋ-фəуќикум вəмин əсфəлə миŋŋкум вə`из̃ зəəґōтиль-əбсōōру вəбəлəґōтиль-ќулююбуль-həнəəджирō вəтəз̃уннуунə биль-лəhиз̃-з̃унуунəə

[Вспомни], как пришли они к вам сверху и снизу вас, и когда [окружили вас войска], стали блуждать взоры ваши, и дошли сердца до гортани, и стали вы помышлять об Аллахе мыслями [неподобающими].

O zaman (şəhərinizin) yuxarı və aşağı tərəfindən sizə üz tutmuşdular. O zaman gözlər (qorxunun şiddətindən bayılmış adamların gözləri kimi) əyilmiş və ürəklər ağıza gəlmişdi və (siz) Allah (barəsində) nalayiq gümanlara düşmüşdünüz.

When they came at you from above and below you, and when the eyes rolled [with fear] and the hearts leapt to the throats, and you entertained misgivings about Allah,