يَٰقَوْمِ إِنَّمَا هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا مَتَٰعٌ وَإِنَّ ٱلْءَاخِرَةَ هِىَ دَارُ ٱلْقَرَارِ

йəə ќōуми иннəмəə həəз̃иhиль-həйəəтуд-дунйəə мəтəə'уу-вə`иннəль-əəхырōтə hийə дəəруль-ќōрōōр

О народ мой! Воистину, эта жизнь ближайшая лишь пользование [временное], и, поистине, [обитель] Последняя — она [и есть] обитель пребывания [вечного].

«Ey mənim qövmüm! Bu dünya həyatı yalnız (məhdud və müvəqqəti) bəhrələnməkdir və həqiqətən, sabitlik və əbədilik evi (təkcə) axirətdir (axirət həyatıdır).

O my people! This life of the world is only a [passing] enjoyment, and indeed the Hereafter is the abiding home.