Müqəddəs Quran / Surələr / 46. Əhqaf
Əhqaf (Qumsal təpələr)
46:21

 ۞ وَٱذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُۥ بِٱلْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ ٱلنُّذُرُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦٓ أَلَّا تَعْبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

вəəз̃кур əхōō 'əəдин из̃ əŋŋз̃əрō ќōумəhу би-ль-əhќōōфи вəќōд хōлəтин-нуз̃уру мимм-бэйни йəдəйhи вəмин хōльфиhи əльлəə тə'будуу ильлəл-лаhə иннии əхōōфу 'əлэйкум 'əз̃əəбə йəумин 'əз̃ыым

Və Ad qövmünün qəbilə qardaşını (Hudu və onun hekayətini) yada sal. O zaman(ı) ki, o, (Yəməndəki) qumluqda öz qövmünü qorxutdu. Əlbəttə (həmin bölgədə) ondan əvvəl də, sonra da qorxudanlar (olub) keçmişdilər. (O dedi:) «Allahdan başqa heç kəsə ibadət etməyin. Çünki mən sizin üçün böyük günün əzabından qorxuram».

46:22

قَالُوٓاْ أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ќōōлюю əджи`тəнəə литə`фикəнəə 'əн əəлиhəтинəə фə`тинəə бимəə тə'идунəə иŋŋ-куŋŋтə минəс-сōōдиќиин

Dedilər: «Bizi öz məbudlarımızdan döndərməyə gəlmisən? Belə isə əgər doğruçulardansansa bizə vəd etdiyini (gözlənilməz və kütləvi əzabı) gətir!»

46:23

قَالَ إِنَّمَا ٱلْعِلْمُ عِندَ ٱللَّهِ وَأُبَلِّغُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦ وَلَٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ

ќōōлə иннəмəəль-'ильму 'иŋŋдəл-лаhи вə`убəллиґукум-мəə урсильту биhи вəлəəкиннии əрōōкум ќōумəн тəджhəлююн

Dedi: «Elm yalnız Allahın yanındadır (həmin əzabın nə, necə və nə vaxt olacağını yalnız Allah bilir) və mən yalnız (çatdırılmasına) göndərildiyim şeyi çatdırıram (tovhidə dəvət edir və itaətsizlik göstərib həddini aşanları əzab nazil olmasından qorxuduram). Lakin sizi həmişə nadanlıq edən bir tayfa görürəm».

46:24

فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُواْ هَٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا  ۚ بَلْ هُوَ مَا ٱسْتَعْجَلْتُم بِهِۦ  ۖ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ

фəлəммəə рō`əуhу 'əəридōмм-мустəќбилə əудийəтиhим ќōōлюю həəз̃əə 'əəридумм-мумтырунəə, бəль hувə мəə-стə'джəльтумм-биh, рииhун фииhəə 'əз̃əəбун əлиим

Beləliklə, əzabı yayılmış bulud şəklində öz dərə və gölməçələrinə üz tutmuş görəndə dedilər: «Bu, bizim üçün yağış yağdıracaq bir buluddur». (Hud dedi: «Xeyir,) əksinə, o sizin tələskənliklə istədiyinizdir, ağrılı əzabı olan bir küləkdir

46:25

تُدَمِّرُ كُلَّ شَىْءٍۭ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُواْ لَا يُرَىٰٓ إِلَّا مَسَٰكِنُهُمْ  ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْقَوْمَ ٱلْمُجْرِمِينَ

тудəммиру кульлə шэй`имм-би`əмри рōббиhəə фə`əсбəhуу лəə йурōō ильлəə мəсəəкинуhум, кəз̃əəликə нəджзииль-ќōумəль-муджримиин

ki, Rəbbinin əmri ilə hər şeyi (bütün canları və mal-dövləti) həlak və məhv edəcəkdir». Beləliklə onlar elə (həlak) oldular ki, məskənlərindən başqa heç nə görünmürdü. Biz günahkarların tayfasını belə cəzalandırırıq.

46:26

وَلَقَدْ مَكَّنَّٰهُمْ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّٰكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَٰرًا وَأَفْـِٔدَةً فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ أَبْصَٰرُهُمْ وَلَآ أَفْـِٔدَتُهُم مِّن شَىْءٍ إِذْ كَانُواْ يَجْحَدُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

вəлəќōд мəккəннəəhум фиимəə имм-мəккəннəəкум фииhи вəджə'əльнəə лəhум сəм'əу-вə`əбсōōрōу-вə`əф`идəтəн фəмəə əґнəə 'əнhум сəм'уhум вəлəə əбсōōруhум вəлəə əф`идəтуhум-миŋŋ-шэй`ин из̃ кəəнуу йəджhəдуунə би`əəйəəтиль-лəhи вəhəəќō биhим-мəə кəəнуу биhи йəстəhзи`уун

Həqiqətən, biz onlara (cismani qüvvə, mal-dövlət və övlad baxımından) sizə vermədiyimiz şeylərdə imkan və qüdrət vermişdik və onlar üçün qulaq, gözlər və ürəklər yaratmışdıq. Lakin nə qulaqları, nə gözləri və nə də ürəkləri onlardan (Allahın gələn əzabından) bir şeyi dəf etdi. Çünki onlar daim Allahın ayələrini inkar edirdilər və (nəhayət) istehza etdikləri şey onları hər tərəfdən bürüdü.

46:27

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُم مِّنَ ٱلْقُرَىٰ وَصَرَّفْنَا ٱلْءَايَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

вəлəќōд əhлəкнəə мəə həулəкум-минəль-ќурōō вəсōррōфнəəль-əəйəəти лə'əльлəhум йəрджи'уун

Həqiqətən, Biz siz (Məkkə əhlin)in ətrafınızda olan cəmiyyətləri (Hicr yoldaşlarını, Səmud və Lut qövmlərini) həlak etdik və onlara (Özümüzün) müxtəlif (tovhid və əzəmət) ayələri(mizi) göstərdik ki, bəlkə (haqqa) qayıtdılar.

46:28

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ قُرْبَانًا ءَالِهَةًۢ  ۖ بَلْ ضَلُّواْ عَنْهُمْ  ۚ وَذَٰلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُواْ يَفْتَرُونَ

фəлəулəə нəсōрōhумуль-лəз̃иинə-ттəхōз̃уу миŋŋ-дууниль-лəhи ќурбəəнəн əəлиhəh, бəль дōллюю 'əнhум, вəз̃əəликə ифкуhум вəмəə кəəнуу йəфтəруун

Bəs nə üçün Allahın yerinə özləri üçün (Allaha) yaxınlaşmaq məqsədi ilə götürdükləri məbudlar (həmin əzablar nazil olan zaman) onlara kömək etmədilər, əksinə onların gözlərindən itdilər?! (Bəli,) onların yalan və azğınlıqları(nın) və uydurduqları(nın nəticəsi) bu idi.

46:29

وَإِذْ صَرَفْنَآ إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ ٱلْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقُرْءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓاْ أَنصِتُواْ  ۖ فَلَمَّا قُضِىَ وَلَّوْاْ إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ

вə`из̃ сōрōфнəə илəйкə нəфəрōмм-минəль-джинни йəстəми'уунəль-ќур`əəнə фəлəммəə həдōрууhу ќōōлюю əŋŋсытуу, фəлəммəə ќудыйə вəльлəу илəə ќōумиhим-муŋŋз̃ириин

Və (yada sal) o zaman(ı) ki, cinlərdən bir dəstəsini Qurana qulaq asmaq üçün sənin yanına göndərdik. Elə ki, onun yanına (oxunduğu yerə) çatdılar, (bir-birlərinə) dedilər: «Sakit olun və dinləyin!» Və elə ki, (Quran oxunub) sona çatdı, (peyğəmbər kimi) qorxudan olaraq öz qövmlərinin yanına qayıtdılar.

46:30

قَالُواْ يَٰقَوْمَنَآ إِنَّا سَمِعْنَا كِتَٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ

ќōōлюю йəə ќōумəнəə иннəə сəми'нəə китəəбəн уŋŋзилə мимм-бə'ди муусəə мусōддиќōл-лимəə бэйнə йəдəйhи йəhдии илəəль-həќќи вə`илəə тōрииќимм-мустəќиим

Dedilər: «Ey qövmümüz! Həqiqətən, biz Musadan sonra nazil olub özündən əvvəlkiləri (keçmiş peyğəmbərləri və onların səma kitablarını) təsdiqləyən, haqqa və (əqidə, əxlaq və əməldə) doğru yola yönəldən bir kitab dinlədik».