إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ

иннии з̃ōнəŋŋту əннии мулəəќин hисəəбийəh

Поистине, я убеждённо верил, что встречу расчёт [деяний] своих».

«Həqiqətən, mən (dünyada) ikən Qiyamət günü öz hesabıma (əməllərimin hesabına) yetişəcəyimə yəqinliklə inanmışdım».

Indeed I knew that I will encounter my account [of deeds].’