۞ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ ءَازَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً  ۖ إِنِّىٓ أَرَىٰكَ وَقَوْمَكَ فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

вə`из̃ ќōōлə ибрōōhииму ли`əбииhи əəзəрō əтəттəхыз̃у əснəəмəн əəлиhəh, иннии əрōōкə вəќōумəкə фии дōлəəлимм-мубиин

И [помяни], как сказал Авраам отчиму своему Азару: «Неужели принимаешь ты идолов за богов? Поистине, я вижу, что ты и народ твой [пребываете] в заблуждении явном».

(Yada sal) o zaman(ı) ki, İbrahim (atalığı və ya qayınatası, yaxud əmisi, ya da müəllimi olan) atası Azərə dedi: «Bütləri (özünə) məbudlar götürürsən? Doğrudan da, mən səni və sənin qövmünü aşkar bir azğınlıq içərisində görürəm».

When Abraham said to Azar, his father, ‘Do you take idols for gods? Indeed I see you and your people in manifest error.’