فَلَمَّا جَآءَ سُلَيْمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيْرٌ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ

фəлəммəə джəə`ə сулəймəəнə ќōōлə əтумиддуунəни бимəəлин фəмəə əəтəəнийəл-лаhу хōйрумм-миммəə əəтəəкумм-бəль əŋŋтумм-биhəдиййəтикум тəфрōhуун

Beləliklə, (elçi) Süleymanın yanına gəldikdə (və hədiyyəni təqdim etdikdə, Süleyman) dedi: «Yoxsa mənə (azacıq) bir mal ilə yardım edirsiniz? Halbuki Allahın mənə verdiyi (peyğəmbərlik, səltənət) sizə verdiyindən daha yaxşıdır; (hədiyyənin dəyərsizliyi bir yana dursun) hələ bir siz öz hədiyyənizlə sevinirsiniz».

ٱرْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُم بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَآ أَذِلَّةً وَهُمْ صَٰغِرُونَ

ирджи' илəйhим фəлəнə`тийəннəhумм-биджунуудиль-лəə ќибəлə лəhумм-биhəə вəлəнухриджəннəhум-минhəə əз̃ильлəтəу-вəhум сōōґируун

«Onların (mələkə və tayfasının) yanına qayıt! Biz mütləq elə bir ordu ilə onların üstünə gələcəyik ki, onun qarşısında durmağa qüdrətləri yoxdur və şübhəsiz, onları o torpaqdan əsir və zəlil halında çıxaracağıq».

قَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُاْ أَيُّكُمْ يَأْتِينِى بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِى مُسْلِمِينَ

ќōōлə йəə əййуhəəль-мəлə`у əййукум йə`тиинии би'əршиhəə ќōблə əй-йə`туунии муслимиин

(Sonra) dedi: «Ey əyanlar və böyüklər, onlar hamılıqla təslim olaraq mənim yanıma gəlməzdən öncə, hansınız o qadının taxtını mənə gətirə bilər?»

قَالَ عِفْرِيتٌ مِّنَ ٱلْجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ  ۖ وَإِنِّى عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أَمِينٌ

ќōōлə 'ифриитумм-минəль-джинни əнəə əəтиикə биhи ќōблə əŋŋ-тəќуумə мимм-мəќōōмик, вə`иннии 'əлэйhи лəќōвиййун əмиин

Cinlərin çox zehinli və nəhəng olanı (ifrit) dedi: «Mən onu sən məclisdən qalxmamış sənin yanına gətirərəm və əlbəttə, mən bu iş üçün qüvvətli və etibarlıyam!»

قَالَ ٱلَّذِى عِندَهُۥ عِلْمٌ مِّنَ ٱلْكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ  ۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّى لِيَبْلُوَنِىٓ ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ  ۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ  ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ

ќōōлəль-лəз̃ии 'иŋŋдəhу 'ильмумм-минəль-китəəби əнəə əəтиикə биhи ќōблə əй-йəртəддə илəйкə тōрфук, фəлəммəə рō`əəhу мустəќиррōн 'иŋŋдəhу ќōōлə həəз̃əə миŋŋ-фəдли рōббии лийəблювəнии ə`əшкуру əм əкфур, вəмəŋŋ-шəкəрō фə`иннəмəə йəшкуру линəфсиh, вəмəŋŋ-кəфəрō фə`иннə рōббии ґōниййун кəриим

Kitabdan (Lövhi-Məhfuzdan, ya səmavi kitablardan) bir qədər elmi olan birisi dedi: «Mən onu sən göz qırpmadan öncə və ya sənin bir şeyə baxışın həmin şeyin surətini beyinə ötürməmişdən öncə, sənin yanına gətirərəm». Beləliklə, elə ki, onu öz yanında hazır durmuş gördü, dedi: «Bu (istəyin o saat yerinə yetirilməsi, ya belə bir şəxsin mənim ümmətimdə olması) Rəbbimin fəzlindəndir və məni yoxlamağı üçündür ki, görsün şükrmü edirəm, ya nankorluq (naşükürlük)? Və kim şükr etsə, öz xeyrinə şükr edər və kim naşükürlük etsə, (bilsin ki,) Rəbbim həqiqətən, onun şükrünə möhtac deyil və kərəm sahibidir».

قَالَ نَكِّرُواْ لَهَا عَرْشَهَا نَنظُرْ أَتَهْتَدِىٓ أَمْ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ

ќōōлə нəккируу лəhəə 'əршəhəə нəŋŋз̃ур əтəhтəдии əм тəкууну минəль-лəз̃иинə лəə йəhтəдуун

(Bu zaman Süleyman) dedi: «Onun taxtını (rəngini və formasını dəyişməklə) tanınmaz hala salın, baxaq görək (onu tanımaqla) yol tapacaq, ya yol tapmayanlardan olacaq».

فَلَمَّا جَآءَتْ قِيلَ أَهَٰكَذَا عَرْشُكِ  ۖ قَالَتْ كَأَنَّهُۥ هُوَ  ۚ وَأُوتِينَا ٱلْعِلْمَ مِن قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ

фəлəммəə джəə`əт ќиилə əhəəкəз̃əə 'əршук, ќōōлəт кə`əннəhу hуу, вə`уутиинəəль-'ильмə миŋŋ-ќōблиhəə вəкуннəə муслимиин

Beləliklə, elə ki, (Səba mələkəsi) gəldi, deyildi: «Sənin taxtın da belədirmi?» Dedi: «Sanki, özüdür. Bundan öncə bizə (Süleymanın qüdrəti haqda) elm verilmişdir və biz təslim olanlardan idik».

وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعْبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِ  ۖ إِنَّهَا كَانَتْ مِن قَوْمٍ كَٰفِرِينَ

вəсōддəhəə мəə кəəнəт-тə'буду миŋŋ-дууниль-лəh, иннəhəə кəəнəт миŋŋ-ќōумин кəəфириин

Allahdan başqasına ibadət etməsi ona (Allaha iman gətirməyə və Ona ibadət etməyə) mane olmuşdu. Çünki o, kafir bir tayfadan idi.

قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ  ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا  ۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ  ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

ќиилə лəhəə-дхулиис-сōрh, фəлəммəə рō`əтhу həсибəтhу люджджəтəу-вəкəшəфəт 'əŋŋ-сəəќōйhəə, ќōōлə иннəhу сōрhумм-мумəррōдумм-миŋŋ-ќōвəəриир, ќōōлəт рōбби иннии з̃ōлəмту нəфсии вə`əслəмту мə'ə сулəймəəнə лильлəhи рōббиль-'əəлəмиин

Ona deyildi: «Qəsrin həyətinə daxil ol». Qəsrin həyətini gördükdə çoxlu su olduğunu güman etdi, odur ki, paltarının ətəyini baldırdan yuxarı qaldırdı. (Süleyman) dedi: «(Bu gördüyün) şüşədən ibarət olan şəffaf və sadə bir həyətdir». (Mələkə) dedi: «Ey Rəbbim, həqiqətən, mən (indiyə qədər) özümə zülm etmişəmmiş. İndi isə aləmlərin Rəbbinin müqabilində Süleymanla birgə müsəlman oldum». (Qəsrin əzəmətini görməsi, Hüd-hüdun məsələsi, taxtın gətirilməsi onun müsəlman olmasına səbəb oldu).