وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًا أَنِ ٱعْبُدُواْ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ

вəлəќōд əрсəльнəə илəə c̃əмуудə əхōōhум сōōлиhəн əни-'будуул-лаhə фə`из̃əə hум фəрииќōōни йəхтəсымуун

Biz Səmud qövmünə onların (qəbilə) qardaşları olan Salehi göndərdik ki, Allaha ibadət etsinlər. Bu zaman onlar (möminlər və kafirlərə), bir-birilə çəkişən və düşmənçilik edən iki dəstəyə ayrıldılar.

قَالَ يَٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ  ۖ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

ќōōлə йəə ќōуми лимə тəстə'джилююнə бис-сəййи`əти ќōблəль-həсəнəh, лəулəə тəстəґфируунəл-лаhə лə'əльлəкум турhəмуун

(Saleh) dedi: «Ey mənim tayfam, nə üçün yaxşılıqdan öncə pisliyə və əzaba tələsirsiniz (tövbəni və imanı təxirə salırsınız)?! Nə üçün Allahdan bağışlanmağınızı diləmirsiniz ki, bəlkə sizə rəhm oluna?»

قَالُواْ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ  ۚ قَالَ طَٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ  ۖ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ

ќōōлюю-ттōййəрнəə бикə вəбимəмм-мə'əк, ќōōлə тōō`ирукум 'иŋŋдəл-лаh, бəль əŋŋтум ќōумун туфтəнуун

Dedilər: «(Ey Saleh,) bizim uğursuzluğumuz sənin və yanındakıların nəhsliyindəndir (şərin və pisliyin səbəbi sizsiniz)». Dedi: «Sizin şər və uğursuzluğunuzun (səbəbi günahlarınızdır və günahlarınız) Allah yanındadır (Biz onun səbəbi deyilik). (Əslində) siz imtahan olunan bir tayfasınız (bu hadisələrin hamısı cəza xarakteri daşımır, əslində sizin imtahanınız üçündür)».

وَكَانَ فِى ٱلْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

вəкəəнə фииль-мəдиинəти тис'əту рōhтый-йуфсидуунə фииль-əрды вəлəə йуслиhуун

Və o şəhərdə (şəhərin əşraflarından və azğınlarından ibarət) doqquz nəfər (yaxud doqquz kiçik dəstə) var idi ki, yer üzündə fitnə-fəsad törədər və əsla yaxşı bir iş görməzdilər.

قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

ќōōлюю тəќōōсəмуу биль-лəhи лəнубəййитəннəhу вə`əhлəhу c̃уммə лəнəќуулəннə ливəлиййиhи мəə шəhиднəə мəhликə əhлиhи вə`иннəə лəсōōдиќуун

Onlar bir-birlərinə dedilər: «Allaha birlikdə and için ki, ona və ailəsinə gecə ikən hücum edək, sonra da qəyyumuna (vəlisinə) deyərik ki, biz (onun və) ailəsinin (kim tərəfindən) qətl olunduğunu görməmişik və əlbəttə, biz düz danışanıq».

وَمَكَرُواْ مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

вəмəкəруу мəкрōу-вəмəкəрнəə мəкрōу-вəhум лəə йəш'уруун

Və onlar böyük bir məkr işlətdilər. Biz isə özləri də bilmədən böyük məkr işlətdik (tədbir tökdük).

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ

фəəŋŋз̃ур кəйфə кəəнə 'əəќибəту мəкриhим əннəə дəммəрнəəhум вəќōумəhум əджмə'иин

Beləliklə, bir gör ki, onların məkrlərinin aqibəti necə oldu. Biz onları və (onlarla eyni əqidədə olan) qövmlərini, hamılıqla yox etdik.

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةًۢ بِمَا ظَلَمُوٓاْ  ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

фəтилькə буйуутуhум хōōвийəтəмм-бимəə з̃ōлəмуу, иннə фии з̃əəликə лə`əəйəтəл-лиќōумий-йə'лəмуун

Beləliklə bu, onların viran və (sakinlərsiz) bom-boş qalmış evləridir! Həqiqətən, bunda (bu hadisədə) bilən bir qövm üçün ibrət nişanəsi vardır.

وَأَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ

вə`əŋŋджəйнəəль-лəз̃иинə əəмəнуу вəкəəнуу йəттəќуун

İman gətirən və daim təqvalı olan kəslərə (isə) nicat verdik.

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَٰحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ

вəлюютōн из̃ ќōōлə лиќōумиhи əтə`туунəль-фəəhишəтə вə`əŋŋтум тубсыруун

Lutu (yada sal), o zaman (o), öz qövmünə dedi: «Belə həddindən artıq çirkin bir işi bir-birinizin gözü qarşısında edirsiniz?!»

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ  ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ

ə`иннəкум лəтə`туунəр-риджəəлə шəhвəтəмм-миŋŋ-дуунин-нисəə, бəль əŋŋтум ќōумун тəджhəлююн

«Siz qadınları qoyub şəhvət məqsədilə kişilərləmi yaxınlıq edirsiniz?! Həqiqətən, siz daim cahillik edən bir qövmsünüz».