أَفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِۦ جِنَّةٌۢ  ۗ بَلِ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ فِى ٱلْعَذَابِ وَٱلضَّلَٰلِ ٱلْبَعِيدِ

əфтəрōō 'əлəл-лаhи кəз̃ибəн əмм-биhи джиннəh, бəлиль-лəз̃иинə лəə йу`минуунə би-ль-əəхырōти фииль-'əз̃əəби вəд-дōлəəлиль-бə'иид

«Görəsən o, Allaha qarşı yalan uydurur, yoxsa onda bir dəlilikmi var?!» (Belə deyildir), əksinə (əslində) axirətə iman gətirməyənlər (indidən) əzabda və uzun-uzadı bir azğınlıq içərisindədirlər.

أَفَلَمْ يَرَوْاْ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ  ۚ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ  ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ

əфəлəм йəрōу илəə мəə бэйнə əйдииhим вəмəə хōльфəhум-минəс-сəмəə`и вəəль`əрд, ин-нəшə нəхсиф биhимуль-əрдō əу нусќит 'əлэйhим кисəфəмм-минəс-сəмəə, иннə фии з̃əəликə лə`əəйəтəл-ликулли 'əбдимм-мунииб

Məgər önlərində və arxalarında olana, göyə və yerə baxmadılarmı? Əgər istəsək onları yerə batırar, yaxud göy (cisimlərinin) parçalarını onların başlarına tökərik! Həqiqətən, bunda (Bizim bu vüsət və qüdrətimizdə) hər bir tövbəkar və Allaha tərəf qayıdan hər bir bəndə üçün (tovhid və peyğəmbərlərin doğruluğuna dair) bir nişanə vardır.

 ۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضْلًا  ۖ يَٰجِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُۥ وَٱلطَّيْرَ  ۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ

вəлəќōд əəтəйнəə дəəвуудə миннəə фəдлə, йəə джибəəлю əувибии мə'əhу вəт-тōйр, вə`əлəннəə лəhуль-həдиид

Həqiqətən, (Biz) Davuda Öz tərəfimizdən bir lütf və rəhmət əta etdik (belə ki, dağları və quşları ona ram etdik və dedik:) «Ey dağlar və ey quşlar, onunla birgə Allahı zikr etməkdə səs-səsə verin;» həmçinin dəmiri onun üçün yumşaltdıq ki,

أَنِ ٱعْمَلْ سَٰبِغَٰتٍ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ  ۖ وَٱعْمَلُواْ صَٰلِحًا  ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

əни-'мəль сəəбиґōōтиу-вəќōддир фиис-сəрд, вəə'мəлюю сōōлиhə, иннии бимəə тə'мəлююнə бəсыыр

«Geniş zirehlər toxu və onların toxunmasında ölçünü gözlə (halqalar həm bir-birinə, həm də paltarın hissələrinə uyğun olsun, zireh də bədənin ölçüsündə olsun) və (bu nemətlərin şükrü olaraq) yaxşı işlər görün ki, Mən etdiklərinizi görənəm».

وَلِسُلَيْمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ  ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ  ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ  ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ

вəлисулəймəəнəр-рииhə ґудуувуhəə шəhруу-вəрōвəəhуhəə шəhр, вə`əсəльнəə лəhу 'əйнəль-ќитр, вəминəль-джинни мəй-йə'мəлю бэйнə йəдəйhи би`из̃ни рōббиh, вəмəй-йəзиґ минhум 'əн əмринəə нуз̃иќhу мин 'əз̃əəбис-сə'иир

Və Süleyman üçün küləyi (ram etdik). (Onun) sübh gedişi (sürətlə qaçan atın gedişi ilə) bir aylıq yol və axşam gedişi də bir aylıq yol idi. Onun üçün mis bulağını axıtdıq. Cin tayfasından elələri var idi ki, Rəbbinin izni ilə xidmətində işləyirdi. Onlardan hər kəs Bizim əmrimizdən boyun qaçırırdısa, ona alovlu oddan daddırırdıq.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَٰرِيبَ وَتَمَٰثِيلَ وَجِفَانٍ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَٰتٍ  ۚ ٱعْمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًا  ۚ وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ

йə'мəлююнə лəhу мəə йəшəə`у мимм-мəhəəриибə вəтəмəəc̃иилə вəджифəəнин кəəльджəвəəби вəќудуурир-рōōсийəəт, и'мəлюю əəлə дəəвуудə шукрō, вəќōлиилюмм-мин 'ибəəдийəш-шəкуур

Onlar onun (Süleyman) üçün istədiyi hər bir şeyi – möhkəm qəsrlər (yaxud məbədlər və ibadət mehrabları), heykəllər, böyük hovuzlara bənzər kasalar və sabit, yerindən tərpənməyən qazanlar düzəldirdilər. (Və buyurduq:) «Ey Davud ailəsi, (bu nemətlərə) şükr edin və Mənim bəndələrimdən şükr edən azdır».

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ  ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُواْ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ

фəлəммəə ќōдōйнəə 'əлэйhиль-мəутə мəə дəльлəhум 'əлəə мəутиhи ильлəə дəəббəтуль-əрды тə`кулю миŋŋсə`əтəh, фəлəммəə хōррō тəбэййəнəтиль-джинну əль-лəу кəəнуу йə'лəмуунəль-ґōйбə мəə лəбиc̃уу фииль-'əз̃əəбиль-муhиин

Ölümü onun üçün (o, əsaya söykənmiş halda olarkən) qərara aldıq (və onu öldürdük). Yalnız yerdə hərəkət edən onun əsasını yeyən bir qurd (taxtabiti) onları (ailəsini və cinləri) onun ölümündən xəbərdar etdi. (Süleyman) yerə yıxılanda (qeyb elmini bilmək iddiasında olan) cinlər başa düşdülər ki, əgər qeybi bilsəydilər, o alçaldıcı əzabda qalmazdılar. (Uzun müddət müti halda artıq çoxdan dünyasını dəyişmiş sultanın hüzurunda durmazdılar.)