إِنَّ ٱلَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ ٱللَّهَ يَدُ ٱللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ  ۚ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ  ۖ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِمَا عَٰهَدَ عَلَيْهُ ٱللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا

иннəль-лəз̃иинə йубəəйи'уунəкə иннəмəə йубəəйи'уунəл-лаhə йəдул-лаhи фəуќō əйдииhим, фəмəн-нəкəc̃ə фə`иннəмəə йəŋŋкуc̃у 'əлəə нəфсиh, вəмəн əуфəə бимəə 'əəhəдə 'əлэйhул-лаhə фəсəйу`тииhи əджрōн 'əз̃ыымə

Həqiqətən, (Hüdeybiyyədə) sənə beyət edənlər əslində Allaha beyət edirlər. (Sənin) onların əlinin üstündə olan (əlin) Allahın əlidir. Buna görə də kim əhdi pozsa, yalnız öz ziyanına pozur və kim barəsində Allahla əhd bağladığı şeyə vəfa etsə (Allah) tezliklə ona böyük bir mükafat verəcəkdir.

سَيَقُولُ لَكَ ٱلْمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ أَمْوَٰلُنَا وَأَهْلُونَا فَٱسْتَغْفِرْ لَنَا  ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ  ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًۢا  ۚ بَلْ كَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۢا

сəйəќуулю лəкəль-мухōльлəфуунə минəль-ə'рōōби шəґōлəтнəə əмвəəлюнəə вə`əhлююнəə фəəстəґфир лəнəə, йəќуулююнə би`əльсинəтиhим-мəə лэйсə фии ќулююбиhим, ќуль фəмəй-йəмлику лəкум-минəл-лаhи шэй`əн ин əрōōдə бикум дōррōн əу əрōōдə бикум нəф'ə, бəль кəəнəл-лаhу бимəə тə'мəлююнə хōбиирō

Tezliklə bədəvi ərəblərdən (Hüdeybiyyədə səninlə birgə iştirak etməyib yerdə) qalanlar sənə deyəcəklər: «Mal-dövlət və ailələrimiz (onların qorunması) bizi (özünə) məşğul etdi. Odur ki, bizim üçün (Allahdan) bağışlanmaq dilə». Onlar dilləri ilə qəlblərində olmayan şeyi deyirlər. De: «Əgər Allah sizə bir zərər və ya xeyir (vermək) istəsə Allahın qarşısında kim bir şeyə malikdir (və Onun istəyinin qarşısını ala bilər)?» Əksinə, Allah etdiklərinizdən həmişə (əzəldən) xəbərdardır.

بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ ٱلرَّسُولُ وَٱلْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰٓ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِى قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ ٱلسَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًۢا بُورًا

бəль з̃ōнəŋŋтум əль-лэй-йəŋŋќōлибəр-рōсуулю вəəльму`минуунə илəə əhлииhим əбəдəу-вəзуййинə з̃əəликə фии ќулююбикум вəз̃ōнəŋŋтум з̃ōннəс-сəу`и вəкуŋŋтум ќōумəмм-буурō

(Sizin cihadı tərk etməyinizin əsas səbəbi o deyildi,) əksinə, siz bu Peyğəmbər və möminlərin heç vaxt öz adamlarının yanına qayıtmayacaqlarını (və Qüreyş kafirlərinin əli ilə öldürüləcəklərini) güman edirdiniz. Və bu (batil güman) qəlblərinizdə cilvələndi və (belə) pis gümana düşdünüz (ki, Allah Öz peyğəmbərinə kömək etməyəcəkdir). Siz fəsad törədən və məhvə layiq bir dəstə idiniz.

وَمَن لَّمْ يُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ فَإِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلْكَٰفِرِينَ سَعِيرًا

вəмəль-лəм йу`мимм-биль-лəhи вəрōсуулиhи фə`иннəə ə'тəднəə ли-ль-кəəфириинə сə'иирō

Kim Allaha və Onun Peyğəmbərinə iman gətirməsə (bilsin ki,) əlbəttə Biz kafirlər üçün şöləli bir od hazırlamışıq.

وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ  ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ  ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

вəлильлəhи мулькус-сəмəəвəəти вəəль`əрд, йəґфиру лимəй-йəшəə`у вəйу'əз̃з̃ибу мəй-йəшəə, вəкəəнəл-лаhу ґōфуурōр-рōhиимə

Göylərin və yerin həqiqi mülkiyyət və hakimiyyəti Allaha məxsusdur. (Çünki onların yaradılması, qorunması, idarə edilməsi və məhvi Onun qəti iradəsindən asılıdır.) (Günahkarlardan) istədiyini bağışlayır və istədiyinə əzab verir. Allah həmişə bağışlayan və mehribandır.

سَيَقُولُ ٱلْمُخَلَّفُونَ إِذَا ٱنطَلَقْتُمْ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ  ۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُواْ كَلَٰمَ ٱللَّهِ  ۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمْ قَالَ ٱللَّهُ مِن قَبْلُ  ۖ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا  ۚ بَلْ كَانُواْ لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا

сəйəќуулюль-мухōльлəфуунə из̃əə-ŋŋтōлəќтум илəə мəґōōнимə литə`хуз̃ууhəə з̃əруунəə нəттəби'кум, йуриидуунə əй-йубəддилюю кəлəəмəл-лаh, ќуль-лəŋŋ-тəттəби'уунəə кəз̃əəликум ќōōлəл-лаhу миŋŋ-ќōбль, фəсəйəќуулююнə бəль тəhсудуунəнəə, бəль кəəнуу лəə йəфќōhуунə ильлəə ќōлиилə

(Hüdeybiyyə hadisəsindən) yerdə qalanlar siz (Xeybərdən) qənimətləri götürməyə yollananda tezliklə sizə deyəcəklər: «Qoyun biz də sizin arxanızca gələk». Onlar Allahın (yerdə qalanların növbəti qənimətlərdən məhrum olmaları barəsində Lövhi-Məhfuzda yazılmış əzəli) sözünü dəyişdirmək istəyirlər. De: «Əsla bizim dalımızca gəlməyəcəksiniz. Allah bundan əvvəl (əzəldən) belə buyurmuşdur». Onlar tezliklə deyəcəklər: «(Allah qadağan etməyib) əksinə, siz bizə paxıllıq edirsinizc. (Belə deyil,) sadəcə olaraq onlar az bir qismi istisna olmaqla anlamırlar.