ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ  ۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ

з̃əəликə би`əннəhум шəəќќуул-лаhə вəрōсуулəh, вəмəй-йушəəќќиль-лəhə фə`иннəл-лаhə шəдиидуль-'иќōōб

Bu (vətəndən çıxarılma və əzab) onlar Allahla və Onun Rəsulu ilə inadkarlıqla müxalifət etdiklərinə görədir. Kim Allahla inadkarlıqla müxalifət etsə (bilsin ki,) Allah şiddətli cəza verəndir.

مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيُخْزِىَ ٱلْفَٰسِقِينَ

мəə ќōтō'тум-мил-лиинəтин əу тəрōктумууhəə ќōō`имəтəн 'əлəə усуулиhəə фəби`из̃ниль-лəhи вəлийухзийəль-фəəсиќиин

Hər hansı çox dəyərli xurma ağacını kəsdinizsə, ya onu öz kökləri üstündə boy atan halda buraxdınızsa (bu), Allahın izni ilə idi, (bəzi məsələlərə xatirdir) və bu, Allahın itaətsizləri rüsvay etməsi üçündür.

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْهُمْ فَمَآ أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ  ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

вəмəə əфəə`əл-лаhу 'əлəə рōсуулиhи минhум фəмəə əуджəфтум 'əлэйhи мин хōйлиу-вəлəə рикəəбиу-вəлəəкиннəл-лаhə йусəллиту русулəhу 'əлəə мəй-йəшəə, вəл-лаhу 'əлəə кулли шэй`ин ќōдиир

Allah onlar(ın malların)dan («fəy» şəklində) öz peyğəmbərinə nəyi qaytardısa, (hamısı Allah Rəsuluna məxsusdur, çünki) siz on(u almağ)a nə at çapmısınız və nə də dəvə sürmüsünüz (və onun üstündə müharibə etmisiniz). Lakin Allah Öz peyğəmbərlərini istədiyinə hökmran edər və Allah hər şeyə qadirdir.

مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ  ۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُواْ  ۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ  ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ

мəə əфəə`əл-лаhу 'əлəə рōсуулиhи мин əhлиль-ќурōō фəлильлəhи вəлир-рōсуули вəлиз̃ииль-ќурбəə вəəльйəтəəмəə вəəльмəсəəкиини вəəбнис-сəбиили кəй лəə йəкуунə дуулəтəмм-бэйнəль-əґнийəə`и миŋŋкум, вəмəə əəтəəкумур-рōсуулю фəхуз̃ууhу вəмəə нəhəəкум 'əнhу фəəŋŋтəhуу, вəəттəќуул-лаh, иннəл-лаhə шəдиидуль-'иќōōб

Allahın şəhər və kəndlərin əhalisinin mallarından («Fəy» şəklində qənimət olaraq) Öz Rəsuluna qaytardığı şeylər Allaha və Rəsuluna, onun yaxın qohumlarına, yetimlərə, miskinlərə və yolda qalanlara məxsusdur (İslamın və ya müsəlmanların din və dünyalarında hər hansı bir lazimi işin həll olunması üçün ehtiyac olan şeylər üçündür). Bu ona görədir ki, (həmin şeylər) sizin sərvətliləriniz arasında əldən-ələ düşməsin və Bizim Rəsulumuz sizə nə verirsə (hökmlər, maarif və malları) götürün və sizə nəyi qadağan edirsə ondan əl çəkin. Allahdan qorxun ki, Allah şiddətli cəza verəndir.

لِلْفُقَرَآءِ ٱلْمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمْ وَأَمْوَٰلِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ  ۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّٰدِقُونَ

ли-ль-фуќōрōō`иль-муhəəджириинəль-лəз̃иинə ухриджуу миŋŋ-дийəəриhим вə`əмвəəлиhим йəбтəґуунə фəдлəмм-минəл-лаhи вəридвəəнəу-вəйəŋŋсуруунəл-лаhə вəрōсуулəh, уулəə`икə hумус-сōōдиќуун

(Fəyin bir hissəsi) yurdlarından çıxarılmış və malları əllərindən alınmış, Allahın fəzl-mərhəmət və razılığını istəyən, Allaha və Onun Rəsuluna kömək edən yoxsul mühacirlərə məxsusdur. (Əsl) sadiqlər elə bunlardır.

وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ  ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ

вəəльлəз̃иинə тəбəувə`ууд-дəəрō вəəль`иимəəнə миŋŋ-ќōблиhим йуhиббуунə мəн həəджəрō илəйhим вəлəə йəджидуунə фии судууриhим həəджəтəмм-миммəə уутуу вəйу`c̃ируунə 'əлəə əŋŋфусиhим вəлəу кəəнə биhим хōсōōсōh, вəмəй-йууќō шуhhə нəфсиhи фə`уулəə`икə hумуль-муфлиhуун

Həm də (ənsardan) o kəslər üçündür ki, hicrət və iman evini (Mədinə mühitini) özü üçün yurd seçib onlara tərəf hicrət edənləri sevər, onlara (mühacirlərə) verilən qənimətə görə ürəklərində həsəd duymaz, özləri ehtiyac içində olduqları halda onları özlərindən üstün tutarlar. Nəfsin xəsisliyindən qorunub saxlanılan kimsələr – məhz onlar nicat tapanlardır.