Müqəddəs Quran / Cüz / Cüz 2
Cüz 2
2:231

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ  ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُواْ  ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ  ۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًا  ۚ وَٱذْكُرُواْ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦ  ۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ

вə`из̃əə тōльлəќтумун-нисəə`ə фəбəлəґнə əджəлəhуннə фə`əмсикууhуннə бимə'рууфин əу сəрриhууhуннə бимə'рууф, вəлəə тумсикууhуннə дырōōрōл-литə'тəдуу, вəмəй-йəф'əль з̃əəликə фəќōд з̃ōлəмə нəфсəh, вəлəə тəттəхыз̃уу əəйəəтиль-лəhи hузувə, вəəз̃куруу ни'мəтəл-лаhи 'əлэйкум вəмəə əŋŋзəлə 'əлэйкум-минəль-китəəби вəəльhикмəти йə'из̃укумм-биh, вəəттəќуул-лаhə вəə'лəмуу əннəл-лаhə бикулли шэй`ин 'əлиим

Qadınlara talaq verdiyiniz və onlar iddələrinin sonuna yaxınlaşan zaman, (ya yenidən qayıdın və) onları yaxşılıq və xoşluqla saxlayın, ya da (qayıtmayaraq) onları yaxşılıq və xoşluqla buraxın. Onları əsla incitmək və ziyan vurmaq üçün saxlamayın ki, zülm etmiş olasınız. Belə edən kəs şübhəsiz, özünə zülm etmişdir. Allahın ayələrini məsxərə etməyin və Allahın sizə olan (hədsiz) nemətini və kitab və hikmətdən (şəriət hökmləri və əqli maarifdən) nazil edərək vasitəsi ilə sizə nəsihət verdiyi şeyi xatırlayın. Allahdan qorxun və bilin ki, Allah hər şeyi biləndir.

2:232

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوْاْ بَيْنَهُم بِٱلْمَعْرُوفِ  ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ  ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ  ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

вə`из̃əə тōльлəќтумун-нисəə`ə фəбəлəґнə əджəлəhуннə фəлəə тə'дулююhуннə əй-йəŋŋкиhнə əзвəəджəhуннə из̃əə тəрōōдōу бэйнəhумм-би-ль-мə'рууф, з̃əəликə йуу'əз̃у биhи мəŋŋ-кəəнə миŋŋкум йу`мину биль-лəhи вəəльйəумиль-əəхыр, з̃əəликум əзкəə лəкум вə`əтhəр, вəл-лаhу йə'лəму вə`əŋŋтум лəə тə'лəмуун

Qadınlara talaq verdikdən və onlar iddənin sonuna çatdıqdan sonra, öz aralarında xoşluqla razılığa gəldikləri təqdirdə onların öz ərləri ilə (əvvəlki ərləri, ya yeni ərə gedəcəkləri kişilərlə) evlənmələrinə mane olmayın. Bununla (bu hökmlə) sizdən Allaha və axirət gününə iman gətirənlərə öyüd-nəsihət verilir. Bu, sizin üçün daha yaxşı və daha pakdır. Allah bilir, siz isə bilmirsiniz.

2:233

 ۞ وَٱلْوَٰلِدَٰتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَٰدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ  ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَ  ۚ وَعَلَى ٱلْمَوْلُودِ لَهُۥ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ  ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا  ۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةٌۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦ  ۚ وَعَلَى ٱلْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ  ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا  ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوٓاْ أَوْلَٰدَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِٱلْمَعْرُوفِ  ۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

вəəльвəəлидəəту йурды'нə əулəəдəhуннə həулəйни кəəмилəйн, лимəн əрōōдə əй-йутиммəр-рōдōō'əh, вə'əлəəль-мəулююди лəhу ризќуhуннə вəкисвəтуhуннə би-ль-мə'рууф, лəə тукəльлəфу нəфсун ильлəə вус'əhəə, лəə тудōōррō вəəлидəтумм-бивəлəдиhəə вəлəə мəулююдуль-лəhу бивəлəдиh, вə'əлəəль-вəəриc̃и миc̃лю з̃əəлик, фə`ин əрōōдəə фисōōлəн 'əŋŋ-тəрōōдымм-минhумəə вəтəшəəвурин фəлəə джунəəhə 'əлэйhимəə, вə`ин əрōттум əŋŋ-тəстəрды'уу əулəəдəкум фəлəə джунəəhə 'əлэйкум из̃əə сəльлəмтум-мəə əəтəйтумм-би-ль-мə'рууф, вəəттəќуул-лаhə вəə'лəмуу əннəл-лаhə бимəə тə'мəлююнə бəсыыр

Analar öz övladlarına iki il tamam süd verməlidirlər. Bu (göstəriş), (körpənin) süd əmmə müddətini kamil etmək istəyən kəs üçündür. Onların ruzi və geyimi(ni) orta həddə (təmin etmək) körpənin sahibinin (atasının) öhdəsinədir. Heç kəsin boynuna qüdrətindən artıq vəzifə qoyulmur. Nə ana övladına görə ziyana düşməlidir və nə də körpənin sahibi körpəsinə görə (nə ana havayı süd verməyə məcbur edilməlidir, nə də ata artıq pul ödəməlidir). Ata-ana (öz aralarındakı ixtilafa görə) öz övladlarına zərər və ziyan vurmamalıdırlar. Belə bir vəzifə həm də (atanın) varisin(in) öhdəsinədir (ki, əgər ata ölsə və miras həmin körpəyə qalsa, yuxarıda deyilən şərtlərlə ananın dolanışığı həmin maldan ödənilməlidir). İndi əgər ata və ana aralarındakı razılıq və məsləhətləşmə əsasında (körpəni nəzərdə tutulan zamandan qabaq) süddən ayırmaq istəsələr, onlara günah yoxdur. Və əgər övladlarınıza süd vermək üçün dayə (tutmaq) istəsəniz, verməli olduğunuz şeyi yaxşılıqla və gözəl bir şəkildə ödəyəcəyiniz təqdirdə sizə bir günah yoxdur. Allahdan qorxun və bilin ki, Allah etdiklərinizi görəndir.