Müqəddəs Quran / Cüz / Cüz 6
Cüz 6
4:176

يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِى ٱلْكَلَٰلَةِ  ۚ إِنِ ٱمْرُؤٌاْ هَلَكَ لَيْسَ لَهُۥ وَلَدٌ وَلَهُۥٓ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ  ۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ  ۚ فَإِن كَانَتَا ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ  ۚ وَإِن كَانُوٓاْ إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَآءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ  ۗ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّواْ  ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۢ

йəстəфтуунəкə ќулиль-лəhу йуфтиикум фииль-кəлəəлəh, ини-мру`ун həлəкə лэйсə лəhу вəлəдуу-вəлəhу ухтун фəлəhəə нисфу мəə тəрōк, вəhувə йəриc̃уhəə иль-лəм йəкуль-лəhəə вəлəд, фə`иŋŋ-кəəнəтəə-c̃нəтəйни фəлəhумəəc̃-c̃улюc̃əəни миммəə тəрōк, вə`иŋŋ-кəəнуу ихвəтəр-риджəəлəу-вəнисəə`əн фəлиз̃-з̃əкəри миc̃лю həз̃з̃ыль-уŋŋc̃əйəйн, йубəййинул-лаhу лəкум əŋŋ-тəдыллюу, вəл-лаhу бикулли шэй`ин 'əлиим

Səndən hökm verməyini istəyirlər, de: «Kəlalə (ata-anaları bir olan, yaxud yalnız atadan bir olan bacılar) barəsində sizə Allah hökm verir: Əgər övladı (atası, anası və babası) olmayan bir kişi ölsə və onun yalnız bir bacısı olmuş olsa, onun mirasının yarısı (şəriətin ilkin qaydasına əsasən) ona məxsusdur (qalan hissələr ikinci qaydaya əsasən irs olaraq ona düşür). Bu qardaş da, əgər bacının övladı yoxdursa onun (malının hamısının) varisi olur. Amma əgər bacılar iki nəfər olsalar, ölənin mirasının üçdə ikisi onlara məxsusdur (və qalan hissələr də şəriətin ikinci qaydasına əsasən irs kimi onlara düşür). Əgər onlar bir neçə bacı və qardaş olsalar (bütün miras olanlara məxsusdur, lakin) kişiyə iki qadının payı qədər düşür. Allah (məsələləri) sizə (bu cür) bəyan edir ki, məbada azasınız. Allah hər şeyi biləndir.

5:1

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَوْفُواْ بِٱلْعُقُودِ  ۚ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ ٱلْأَنْعَٰمِ إِلَّا مَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى ٱلصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ  ۗ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу əуфуу би-ль-'уќууди уhильлəт лəкумм-бəhиимəтуль-əн'əəми ильлəə мəə йутлəə 'əлэйкум ґōйрō муhиллиис-сōйди вə`əŋŋтум hурумун иннəл-лаhə йəhкуму мəə йуриид

Ey iman gətirənlər, əhd-peymanlarınıza (nəzir, əhd və and içmək kimi özünüzlə olan peymanlara, müqavilə və digər sazişlər kimi camaatla bağladığınız peymanlara və dinin hökmlərinə riayət etməyi boyuna götürmək kimi Allahla olan peymanlara ki, bəzi şeylərin halallığına və haramlığına riayət etmək də bu qəbildəndir) vəfa edin. Dördayaqlı heyvanlar(ın ətləri və kəsilərkən analarının qarınlarından ölü halda çıxan balaları) sizə oxunan istisna olmaqla, ehram halında ov etməyi halal hesab etməyən sizlərə halal edildi. Həqiqətən, Allah istədiyini hökm edir.

5:2

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُحِلُّواْ شَعَٰٓئِرَ ٱللَّهِ وَلَا ٱلشَّهْرَ ٱلْحَرَامَ وَلَا ٱلْهَدْىَ وَلَا ٱلْقَلَٰٓئِدَ وَلَآ ءَآمِّينَ ٱلْبَيْتَ ٱلْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَٰنًا  ۚ وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَٱصْطَادُواْ  ۚ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَـَٔانُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ  ۘ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلْبِرِّ وَٱلتَّقْوَىٰ  ۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلْإِثْمِ وَٱلْعُدْوَٰنِ  ۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ  ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу лəə туhиллюю шə'əə`ирōл-лаhи вəлəəш-шəhрōль-həрōōмə вəлəəль-həдйə вəлəəль-ќōлəə`идə вəлəə əəммиинəль-бэйтəль-həрōōмə йəбтəґуунə фəдлəмм-мир-рōббиhим вəридвəəнə, вə`из̃əə həлəльтум фəəстōōдуу, вəлəə йəджримəннəкум шəнə`əəну ќōумин əŋŋ-сōддуукум 'əниль-мəсджидиль-həрōōми əŋŋ-тə'тəдуу, вəтə'əəвəнуу 'əлəəль-бирри вəт-тəќвəə, вəлəə тə'əəвəнуу 'əлəəль-иc̃ми вəəль'удвəəн, вəəттəќуул-лаh, иннəл-лаhə шəдиидуль-'иќōōб

Ey iman gətirənlər, Allahın (həcc və ümrə əməlləri və o ibadətlərin məkanları kimi tovhid və pərəstiş) nişanələrinə, haram aylara (Rəcəb, Zilqədə, Zilhiccə və Məhərrəm aylarına), nişansız qurbanlığa və boynunda boyunluq olan qurbanlığa və Rəbblərindən lütf və razılıq diləyən Beytül-Həram zəvvarlarına hörmətsizlik etməyin. Ehramdan çıxdıqdan sonra ov ovlaya bilərsiniz. Məscidül-Hərama girməyinizə mane olmuş bir dəstənin ədavəti sizi (onlara qarşı) həddi aşmağa vadar etməsin. Bütün xeyir iş(lərdə) və təqvada bir-birinizə kömək edin və günah və həddi aşmaqda bir-birinizlə köməkləşməyin. Allahdan qorxun ki, həqiqətən, Allah ağır cəzalandırandır.