۞ يَوْمَ يَجْمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبْتُمْ  ۖ قَالُواْ لَا عِلْمَ لَنَآ  ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلْغُيُوبِ

йəумə йəджмə'ул-лаhур-русулə фəйəќуулю мəəз̃əə уджибтум, ќōōлюю лəə 'ильмə лəнəə, иннəкə əŋŋтə 'əльлəəмуль-ґуйууб

(Yada sal) o gün(ü) ki, Allah bütün peyğəmbərləri bir yerə toplayaraq deyəcək: «(Dəvətiniz müqabilində) sizə nə cavab verildi?» Deyəcəklər: «Bizim heç bir elmimiz yoxdur (Sənin elmin müqabilində bizim elmimiz heçdir; yaxud onların işlərinin batinini bilmirik və ya bizdən sonra etdiklərindən xəbərimiz yoxdur). Həqiqətən, gizlinləri kamil surətdə bilən Sənsən».

إِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱذْكُرْ نِعْمَتِى عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِى ٱلْمَهْدِ وَكَهْلًا  ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ  ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيْـَٔةِ ٱلطَّيْرِ بِإِذْنِى فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًۢا بِإِذْنِى  ۖ وَتُبْرِئُ ٱلْأَكْمَهَ وَٱلْأَبْرَصَ بِإِذْنِى  ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ بِإِذْنِى  ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

из̃ ќōōлəл-лаhу йəə 'иисəə-бнə мəрйəмə-з̃кур ни'мəтии 'əлэйкə вə'əлəə вəəлидəтикə из̃ əййəттукə бирууhиль-ќудуси тукəллимун-нəəсə фииль-мəhди вəкəhлə, вə`из̃ 'əльлəмтукəль-китəəбə вəəльhикмəтə вəт-тəурōōтə вəəль`иŋŋджииль, вə`из̃ тəхлюќу минəт-тыыни кəhəй`əтит-тōйри би`из̃нии фəтəŋŋфуху фииhəə фəтəкууну тōйрōмм-би`из̃ний, вəтубри`уль-əкмəhə вəəль`əбрōсō би`из̃ний, вə`из̃ тухриджуль-мəутəə би`из̃ний, вə`из̃ кəфəфту бəнии исрōō`иилə 'əŋŋкə из̃ джи`тəhумм-би-ль-бэййинəəти фəќōōлəль-лəз̃иинə кəфəруу минhум ин həəз̃əə ильлəə сиhрумм-мубиин

(Yada sal) o zaman(ı) ki, Allah dedi: «Ey Məryəm oğlu İsa, Mənim sənə və anana olan nemətimi xatırla, o zaman ki, səni Ruhul-Qudusla qüvvətləndirdim və sən camaatla beşikdə ikən (möcüzə yolu ilə) və orta yaşlarında (vəhy yolu ilə) danışırdın; o zaman ki, sənə kitab (öz kitabını və səmavi kitabları), şəriət hökmlərini, əqli elmləri, Tövratı və İncili öyrətdim; o zaman ki, Mənim (yaradılış) iznimlə gildən quş şəklinə bənzər (bir şey) düzəldir, sonra ona üfürürdün və o, Mənim iznim və iradəmlə quş olurdu; Mənim iznimlə anadangəlmə kora və cüzamlı xəstəyə şəfa verirdin; o zaman ki, Mənim iznimlə ölüləri (qəbirdən diri) çıxarırdın; o zaman ki, İsrail övladları üçün (peyğəmbərliyə dair) aydın dəlillər gətirdiyin vaxt, onların (şərinin sənə dəyməsinin) qarşısını aldım, beləliklə, onlardan kafir olanlar dedilər: «Bu (möcüzələr), aşkar cadudan başqa bir şey deyildir!»

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى ٱلْحَوَارِيِّۦنَ أَنْ ءَامِنُواْ بِى وَبِرَسُولِى قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

вə`из̃ əуhəйту илəəль-həвəəриййиинə əн əəминуу бии вəбирōсуулии ќōōлюю əəмəннəə вəəшhəд би`əннəнəə муслимуун

Həvarilərə (İsanın vəzirlərinə və xas səhabələrinə) «Mənə və Mənim peyğəmbərimə iman gətirin» deyə vəhy göndərən zaman onlar «iman gətirdik, şahid ol ki, biz Sənin əmrinə təslim olanlarıq» dedilər.

إِذْ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ ٱلسَّمَآءِ  ۖ قَالَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

из̃ ќōōлəль-həвəəриййуунə йəə 'иисəə-бнə мəрйəмə həль йəстəтыы'у рōббукə əй-йунəззилə 'əлэйнəə мəə`идəтəмм-минəс-сəмəə, ќōōлə-ттəќуул-лаhə иŋŋ-куŋŋтум-му`миниин

(Və yada sal) o zaman(ı) ki, həvarilər dedilər: «Ey Məryəm oğlu İsa, sənin Rəbbin bizə göydən «maidə» (tabaq, yaxud yeməklə dolu bir süfrə) göndərə bilərmi (zamanın məsləhəti bunu tələb edirmi)?» Dedi: «Əgər möminsinizsə, Allahdan qorxun». (Olmaya mənim peyğəmbərliyimdə şəkkiniz var və bu səbəbdən möcüzə istəyirsiniz?!)

قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ

ќōōлюю нурииду əн-нə`кулə минhəə вəтəтмə`иннə ќулююбунəə вəнə'лəмə əŋŋ-ќōд сōдəќтəнəə вəнəкуунə 'əлэйhəə минəш-шəəhидиин

Dedilər: «İstəyirik ki, ondan yeyək və qəlblərimiz rahatlıq və sakitlik tapsın və (gözlə görüb yəqinlik əldə edərək) bilək ki, sən bizə doğru demisən və biz də buna şahidlərdən olaq».