أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ ءَامَنتُم بِهِۦٓ  ۚ ءَآلْـَٰٔنَ وَقَدْ كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ

əc̃уммə из̃əə мəə вəќō'ə əəмəŋŋтумм-биh, əəль`əəнə вəќōд куŋŋтумм-биhи тəстə'джилююн

Разве потом, когда [уже] падёт [на вас наказание], уверуете вы в него? Сейчас [хотите вы уверовать]? А ведь хотели вы его (наказание) ускорить».

Sonra (əzab gəldikdən və peşman olduqdan sonra onlara deyilər:) «Ona əzab gəlib çatan zaman iman gətirdiniz?! İndi?! Halbuki, onun gəlişinə tələsirdiniz».

‘What! Do you believe it when it has befallen? Now? While you would seek to hasten it [earlier]?!’